::. www.Yekghadami.Com .::

(فرستنده : مستوره)
گاه سکوت یک دوست معجزه می کند و تو می آموزی که همیشه بودن در فریاد نیست .
 
(فرستنده : مستوره)
زندگی زندان سرد کینه هاست ، من گریزانم از این زندان که نامش زندگیست .
 
(فرستنده : شاهرخ)
بعد از این از تو دگر هیچ نخواهم ، نه درودی ، نه پیامی ، نه نشانی ، ره خود گیرم و ره بر تو گشایم زآنکه دیگر تو نه آنی ، تو نه آنی ، تو نه آنی .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
به چشمان مهربان تو می نویسم حکایت بی نهایت عشق را تا بدانی که محبت و عشق را در چشمان تو آموختم و با تو آغاز کردم ، به پاکی چشمانت قسم که تا ابد دوستت دارم .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
گل را یک روز ، تو را هر روز ، گل را تا وقت پژمردن ، تو را تا وقت مردن ، دوستت دارم .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
زنده ام با نام تو ، پژمرده ام بی نام تو ، حاضرم پرپر شوم در محضر دیدار تو .
 
.
 
.
 
.
 
.

(فرستنده : مستوره)
لحظه لحظه های زندگی را سپری می کنیم تا به خوشبختی برسیم ، غافل از اینکه خوشبختی در همان لحظاتی بود که سپری شد . (دکتر شریعتی)
 
(فرستنده : مستوره)
عاقل مباش که غم دیگران خوری ، دیوانه باش تا دیگران غمت خورند !
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
دوستی تنها برآیند نیاز ما نیست ، از خود گذشتگی نخستین پایه ی دوستی است . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
دوستان فراوان نشان دهنده ی کامیابی در زندگی نیست ، بلکه نشان نابودی زمان به گونه ای گسترده است . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
مردانی که بیشتر از جایگاه و هنجار زنان پشتیبانی می کنند ، خود بیشتر از دیگران به نهاد زنان می تازند . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
پیش از آنکه با کسی پیمانی ببندید دمی درباره ی توانایی خود در اجرای آن بیندیشید و سپس پاسخ گویید . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
برای ربودن دل آدمیان باید بر هم پیشی گرفت و این زیباترین آورد زندگی است . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
برای آنکه همواره دوستانمان را نگاه داریم بهتر است همواره فاصله و بازه ای میان خود و آن ها داشته باشیم . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
همای بخت بر شانه ات نخواهد نشست مگر شانه ای به گستره و پهنای کوهستان داشته باشی . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
هیچگاه عشق به همدم را پایبند مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نا امید نشو ، چرا که آرام جان دیگری در راه است . (ارد بزرگ)

(فرستنده : فاطمه از دزفول)
و بعد از تو دلم از عطش عشق طغیان کرد ، گاه از دو روزنه ی رخسارم ، گاه در نگاهی پوچ در تاریکی شب هایم ، گاه در باز دمی اندوهناک که با زحمت از قفس آزاد شده و پایانش خدا را شکر می گویند و گاه در وجودم که به هیچ پایانی نمی رسید مگر ، تنهایی ، تنهایی ، تنهایی .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
تو آسمون قلب من ، رنگی بجز سیاهی نیست ، چون توی شهر قلب تو ، یه جای بی ریایی نیست ، هی میروم به کوه و دشت ، هی می کنیم فغان فغان ، از دست بی وفائیات ، خستگیمو رهایی نیست ، ستاره های آسمون ، دونه به دونه می دونن ، تو ابرای چشمای من ، اندوه بی دریایی نیست ، دزدیدی هی نگاهمو ، اومدی تو کنج دلم ،  حالا از خنجرای تو ، واسه دلم دوایی نیست ، آره ، برو به سوی غیر ، با حرفای دروغیه خیر ، من می دونم از خنجرت ، واسه اونم شفایی نیست ، شاید یه روزی برسه ، دلت بشه به رنگ آه ، بدون ازین دریغ تو ، شب های بی فردایی نیست .
 
(فرستنده : سمیرا)
فقط کسی دلتنگی رو درک می کنه که طعم وابستگی رو چشیده باشه .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
به بزرگترین عشق ، در کوتاه ترین جمله ممکن ، به روی لطیف ترین گل سرخ ، برای تو بهترین کس دنیام ، می نویسم که دوستت دارم .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
به نام خدایی که هستی را با مرگ ، دوستی را بی رنگ ، عشق را رنگارنگ ، رنگین کمان را هفت رنگ ، شاپرک را صد رنگ و من را دلتنگ تو آفرید .
 
(فرستنده : احمدرضا یوسفی)
روز اول خیلی اتفاقی دیدمت ، روز دوم الکی الکی چشمام به چشمت افتاد ، هفته بعد دزدکی بهت نگاه کردم ، ماه بعد شانسی به دلم نشستی و حالا یواشکی دوست دارم .
 
(فرستنده : مستوره)
عشق با غرور زیباست ، اگه عشق را به قیمت ریختن دیوار غرورت گدایی کنی آن وقت است که دیگر عشق نیست ، صدقه است !
 
مردم سرشون رو گرفتند بالا تا ماه رو ببینند ، نمی دونند که ماه سرشو گرفته پایین داره مسیج منو می خونه .
 
ارزشمند ترین اتفاقات زندگی معمولا دیده نمی شوند یا لمس نمی شوند ، بلکه در دل حس می شوند .
 
گل نیست چنین سرکش و رعنا که تویی ، مه نیست بدین گونه فریبا که تویی ، غم بر سر غم ریخته آنجا که منم ، دل بر سر دل ریخته آنجا که تویی .

(فرستنده : علی از سمنان)
در کویر سبز عشق ، این سخن از من بگیر ، مرگ تو مرگ من است ، پس تمنا می کنم هرگز نمیر .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
نمی دانم چه هسی هست این عاشقی ؟ وقتی می نشینم ، وقتی راه می روم ، وقتی می خوابم دوستت دارم ، وقتی صدایی می آید دوستت دارم ، وقتی سکوت است دوستت ، چه می کنی با من که چنین راحت همیشگی شده ای ؟
 
(فرستنده : علی از سمنان)
عشق لالایی بارون تو شباست ، نم نم بارون پشت شیشه هاست ، لحظه شبنم و برگ گل یاس ، لحظه رهایی پرنده هاست ، لحظه عزیز با تو بودنه ، آخرین پناه موندن منه .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
من خط به خط باهات اومدم ولی تو یه خط در میون ، خلاصه تو خیلی زود دفتر منو تموم کردی ولی من هنو برای برگای خالی دفترت نقشه دارم .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
در نام زیبای تو رازیست که فقط من در آن راه دارم و در دورترین نقطه هم که باشی باز هم در آن راه دارم و با نوشته هایم صدایت می کنم .
 
(فرستنده : علی از سمنان)
اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن ، در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است . (دکتر علی شریعتی)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
بعد از تو تمام خستگیم را در قدم های سنگین به جاده های خالی شب بردم .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
من به پایان می نگرم ، به آن پایان خالی بی پایانی که دست هایش را از شقیقه بر میدارد و با انگشت سبابه آرام می گوید : هیس ! وقت خواب است .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
می بینی ای لحظه های خالی از احساس تهی ، می بینی که چه صدای خرد شدن دست های خزان شده اش در دست های تنهایی کسل آور است و تو را نیز بی رمق می کند ، آه ، پس او چه گوید ؟
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
عشق تنها روزیست که می خواهد در هفته ی قلب ها تا ابد جمعه و متروک بماند .

(فرستنده : سید علی از سمنان)
نگاه تو منو تو دریای چشمای سیاهت میبره ، غرق میکنه و میکشه ، می خواهم دست هایت را بگیرم و با نت های قلب کوچکت بر پیانوی انگشتانت پر احساس ترین موزیک عشق را بنوازم .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
اگر روزی تهدیدت کردند ، بدان در برابرت ناتوانند ، اگر روزی خیانت دیدی ، بدان قیمتت بالاست ، اگر روزی ترکت کردند ، بدان با تو بودن لیاقت می خواهد .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت ، در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت ، خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد ، تعنه ای بر در این خانه تنها زد و رفت .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
چه ساده با گریستن خویش زاده می شویم و چه ساده با گریستن دیگران از دنیا می رویم و میان این دو سادگی معمایی می سازیم به نام زندگی .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
ساده بودم که تو را ساده تجسم کردم ، درد لبخند تو را با گریه تبسم کردم .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
اگر دنیا پر از عاشق نباشه ، تو این دنیا دل صادق نباشه ، همون بهتر که این دنیا نباشه ، زمین و آسمون یکجا فنا شه .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
مراقب باشید چیزهایی که دوست دارید به دست آورید وگرنه مجبور خواهید شد چیزهایی را که بدست آوره اید دوست بدارید . (برنارد شاو)
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
هرگز برای عاشق شدن به دنبال باران و بهار و بابونه نباش ، گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس به غنچه ای می رسی که ماه را بر لبانت می نشاند .
 
(فرستنده : فرزانه)
کهنه فروش داد می زنه چراغ شکسته می خریم ، کفشای پاره می خریم ، اسباب کهنه می خریم ، بی اختیار داد می زنم : کهنه فروش قلب شکسته می خری ؟
 
(فرستنده : ناشناس)
در این زمانه که شرط حیات نیرنگ است ، دلم برای رفیقان با وفا تنگ است .

(فرستنده : فاطمه از دزفول)
و من جان رویاهایم را قسم خوردم که با تو می مانم و تو می گویی رویا را باور نداری و می خواهی جان تو را قسم خورم ، حالا من چگونه جان کسی را قسم خورم که رویا را باور ندارد و مرده ای بیش نیست .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
کاش من موج بودم تا یک شب که به ساحل می آمدی تو را در خود می بلعیدم .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
به او که خانه ی فردا را برای جاودانگی عشق وعده داده است تا آخرین لحظه ی فردا ، اعتماد نکن و بدبین بمان ، او هم جنس تو نیست و دنیای عروسکی تو با دنیای او خیلی فرق می کند .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
او که واقعا تو را دوست دارد به ساز آرام بودنت کفایت می کند و هرگز از تو نمی خواهد رقاصک سازهاش باشی .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آنکه دوستی و همسر خواهی خویش را اینچنین باز گو می کند : به دنبال نمیه دیگر خود هستم ، به راستی نمیه خود را نیز گم خواهد نمود . (ارد بزرگ)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
خوب به خاطر دارم آن روز خاطره را ، که شانه های مردی مهربان ، چگونه از هجوم گریه لرزید و لرزید ، گفتم : گریه ات را ندیده بودم ، عزیز ! گفت می بینی ! و دیدم که تنها عشق است که چنین زخم کاری می زند . (محمدعلی بهمنی)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
دروغ میگه هرکی میگه : عاشقی کار دله ، تقصیر دل نیست به خدا ، چشمای تو خوشگله . (محمد علی بهمنی)
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
هر کجا که هستی بلوتوث قلبت رو روشن کن تا تمام وجودم رو برات سند کنم .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
اگه کسی گفت برا می میره ، بدون دروغ میگه ! حقیقت رو کسی میگه که برای تو زندگی می کنه .
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
برای آدم نابینا شیشه و الماس فرقی نداره ، پس اگه کسی قدرتو ندونست فکر نکن تو شیشه ای ، اون نابیناست .

(فرستنده یوسف آهویی از اندیمشک)
خود می گذرد ، عشق های می میرند ، رنگها رنگ دگر می گیرند و فقط خاطره هاست که چه شیرین و چه تلخ دست ناخورده به جا می مانند .
 
(فرستنده : سمیرا)
تفاوتی نمی کند که دوستم داشته باشی یا نه ، تنها وجودت مرا بس است از هرچه خواستی است چه با من باشی و چه بی من .
 
(فرستنده : سمیرا)
از طلوع عشق تا غروب سرنوشت و از غوغای زندگی تا سکوت مرگ دوستت دارم .
 
(فرستنده : مجتبی از کاشان) تقدیم به تنها دلبر بی وفایم مریم .
دلبرا در مذهب ما بی وفایی کار نیست ، شمع اگر عاشق نباشد تا سحر بیدار نیست .
 
(فرستنده : مستوره)
دهانت را می بویند ، مبادا گفته باشی دوستت دارم ، دلت را می پویند مبادا شعله ای در آن نهان باشد ، عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد . (شاملو)
 
(فرستنده : ستایش از اصفهان)
وقتی که تقدیر من و تو دست ما نیست ، وقتی که فرقی بین نفرین و دعا نیست ، وقتی به لب داری هزار پرسش گنگ ، ولی به گوش تو جواب یک چرا نیست ، دیوانه شو ، دیوانه شو دیوانگی کن ، با ناشناس و آشنا بیگانگی کن ، از خیر این اندیشه بیهوده بگذر ، از سایه این گنبد وارونه بگذر ، جامی بزن آن سان که نشناسی سر از پا ، از خیر و شر این فلک بی دردسر آسوده بگذر .
 
(فرستنده : فرزانه)
ای کاش تنها یک نفر هم در این دنیا مرا یاری کند ، ای کاش می توانستم با کسی درد دل کنم تا بگویم که ، من دیگر خسته تر از آنم که زندگی کنم تا ابد غم شبهایم را ، تا بفهمد درد تن خسته و بیمارم را ، قانون دنیا تنهایی من است و تنهایی من قانون عشق است و عشق ارمغان دلدادگیست و این سرنوشت سادگیست .
 
(فرستنده : فرزانه)
من مثل عاشقی با گل سرخ در دست نیامده ام تا در دل مردم رخنه کنم ! شعر من ، صدای یک محکوم به مرگ است ، مرگ تدریجی ، با شنیدنش ناله خواهی کرد ، و نفرین از زندگیم چنان با تو خواهم گفت : که از من دوری کنی ! هرگز نه شهرتی خواستم و نه ستایشی .
 
(فرستنده : فرزانه)
هنوز عاشقم با اینکه عشق برام یه کابوسه ، هنوز عاشقم با وجود اینکه عشق برام یه شکنجه است ، عاشق موندم چون با خودم قسم خورده بودم که عاشق بمونم ، با اینکه عشق یه بازیه من این بازی رو دوست دارم ، چون هم بازیه من تا آخرش می مونه و منو دوست داره ، با اینکه عشق زود گذره ولی من گذر این لحظه ها رو دوست دارم چون می دونم زندگی و عمر زودتر از عشق به پایان می رسه ، صادق باش ای عشق جاودان ، لایق باش ، لایق این دل پر از درد و من باش ، می دونم که تو لایقی .
 
(فرستنده : ناشناس)
باز دلم یاد شما می کند ، یاد همان لطف و صفا می کند ، این دل بی کینه همیشه تو را بر سر سجاده دعا می کند ، گرچه درون دل من جای توست باز دلم یاد شما می کند .

(فرستنده : فاطمه از دزفول)
اگر بسویت این چنین دویده ام ، به عشق عاشقم نه بر وصال تو ، به ظلمت شبان بی فروغ من ، خیال عشق خوشتر از خیال تو . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آه ، هرگز ندانستم از عشق ، چیستی تو ، کیستی تو . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
کاش ما آن دو پرستو بودیم که همه عمر سفر می کردیم از بهاری به بهار دیگر . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
دست هایت را چون خاطره ای سوزان در دستان عاشق من بگذار و لبانت را چون حسی گرم از هستی به نوازش لبهای عاشق من بسپار . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آیا شما که صورتتان را در سایه ی نقاب انگیز زندگی مخفی نموده اید گاهی به این حقیقت یاس آور اندیشه می کنید که زندگی های امروزی چیزی بجز تفاله ی یک زنده نیستند . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
زمان در برابر عشق حرف احمقانه ایست . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
زنده بودن را به بیداری بگذرانیم که سال ها به اجبار خواهیم خفت . (دکتر علی شریعتی)
 
(فرستنده : یوسف آهویی از اندیمشک)
گاهی باید کم باشی تا کم بودنت احساس بشه نه اینکه اصلا نباشی تا نبودنت عادت بشه .
 
(فرستنده : یوسف آهویی از اندیمشک)
سرای دلم گرچه کوچک است اما پذیرای وجود نازنین توست .
 
(فرستنده : یوسف آهویی از اندیمشک)
تو را می خواهم و دانم که هرگز ، به کام دل در آغوشت نگیرم ، تویی آن آسمان صاف و روشن ، من این کنج قفس ، مرغی اسیرم .

(فرستنده : فاطمه از دزفول)
دانی از زندگی چه می خواهم ، من تو باشم ، پای تا سر تو ، زندگی گر هزار باره بود ، بار دیگر تو ، بار دیگر تو . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
گفتی از تو بگسلم ، دریغ و درد ، رشته ی وفا مگر گسستنی است ؟ بگسلم ز خویش و از تو نگسلم ، عهد عاشقان مگر شکستنی است ؟ (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
غرق غم دلم به سینه می تپد ، با تو بیقرار و بی تو بیقرار . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
کاش از شاخه ی سر سبز حیات ، گل اندوه مرا میچیدی . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آسمان همچو صفحه ی دل من ، روشن از جلوه های مهتابست ، امشب از خواب خوش گریزانم ، که خیال تو خوشتر از خواب است . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آه ، هرگز گمان مبر که دلم با زبانم رفیق و همراه است ، هر چه  گفتم دروغ بود ، کی تو را گفتم آنچه دلخواهست . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آه من هم زنم ، زنی که دلش ، در هوای تو می زند پر و بال ، دوستت دارم ای خیال لطیف ، دوستت دارم ای امید محال . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آه ، کاش آن لحظه پایانی نداشت ، در غم هم محو و رسوا می شدیم . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آمدم تا به تو آویزم ، لیک دیدم که تو آن شاخه ی بی برگی ، لیک دیدم که تو بر چهره ی امیدم ، خنده ی مرگی . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
وه چه شیرین است بر سر گور تو ای عشق نیاز آلود پای کوبیدن ، وه چه شیرین است . (فروغ فرخزاد)

(فرستنده : فاطمه از دزفول)
شعر چشمانت را خواهم خواند ، با صدایی که از حنجره ایست که فقط ژست صدا در آن نیست .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
موهاتو از رو صورتت بردار ، بذار چشای ماهت برا چشمام بتابه .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
بهترین خاطره ی زندگیم از تو می گوید ، پس هنوز هم در آن بمان .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
زمان چقدر سریع می گذرد و ما چقدر آسوده خاطر به امید فردایی می نشینیم که دقیقا مثل دیروز است .
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آه از این دل ، آه از این جام امید ، عاقبت بشکست و کس رازش نخواند ، چنگ شد در دست هر بیگانه ای ، ای  دریغا کس به آوازش نخواند . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
بخدا غنچه شادی بودم ، دست عشق آمد و از شاخم چید ، شعله ی آه شدم صد افسوس ، که لبم باز بر آن لب نرسید . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
ای زن که دلی پر از صفا داری ، از مرد وفا مجو ، مجو هرگز ، او معنی عشق را نمی داند ، راز دل خود به او مگو هرگز (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
دل نیست این دلی که بمن دادی ، در خون تپیده ، آه ، رهایش کن ، یا خالی از هوی و هوس دارش ، یا پای مهر و وفایش کن . (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
رفته است و مهرش از دلم نمی رود ، ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست ، ای ستاره ها ستاره ها ستاره ها ، پس دیار عاشقان جاودان کجاست ؟ (فروغ فرخزاد)
 
(فرستنده : فاطمه از دزفول)
آری آغاز دوست داشتن است ، گرچه پایان راه نا پیداست ، من به پایان دگر نیاندیشم ، که همین دوست داشتن زیباست . (فروغ فرخزاد)