(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
برای آمدنت انتظار کافی نیست ، دعا و اشک و دل بی قرار کافی نیست ، خودت دعا بکن ای نازنین که برگردی ، دعای این همه شب زنده دار کافی نیست .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
با یه قامت شکسته ، با نگاهی مات و خسته ، سرشو برده تو شونش ، یه نفر تنها نشسته ، توی تنهاییش یه درده ، جای پای قلبی سرده ، گل سرخی بوده اما ، دیگه پژمرده و و زرده ، فارغ از دیروز و فرداش ، غرقه تو دریای درداش ، حسرتش یه عشق نابه ، که وفا کنه به عهداش .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
ببین که چشم عاشق ، داره ستاره میشماره ، به انتظار چشمات ، هر شب داره می باره ، می خواد که فریاد بزنه که دل چه بی قراره ، نمی تونه ، نمیشه ، آخه عشق که صدا نداره .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
صدا کن مرا که صدایت زیباترین نوای عالم سات ، صدا کن مرا که صدایت قلب شکسته ام را تسکین می دهد ، صدا کن مرا تا بدانم که هنوز از یاد نبرده ای مرا ، نشته ام تا شاید صدایم کنی ، صدایم کنی و محبت بی دریغت را نثارم کنی .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
زندگی آرام است ، مثل آرامش یک خواب بلند ، زندگی شیرین است ، مثل شیرینی یک روز قشنگ ، زندگی رویایی است ، مثل رویای یکی کودک ناز ، زندگی زیبایی است ، مثل زیبایی یک غنچه ی باز ، زندگی تک تک این ساعت هاست ، زندگی چرخش این عقربه هاست ، زندگی راز دل مادر من ، زندگی پینه ی دست پدر است ، زندگی مثل زمان در گذر است .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
تقدیم به او که نبود ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد ، دلم برای کسی تنگ است که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد و گیسوان بلندش را به باد می داد و دست های سپیدش را به آب می بخشید و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
عمری با غم عشقت نشستم ، به تو پیوستم و از خود گسستم ، ولیکن سرنشتم این سه حرف بود ، تو را دیدم ، پرستیدم ، شکستم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
آتشی که عشق روشن می کند بسیار بیشتر از سردی و خاموشی ای است که تنفر به بار می آورد و من هرگز نمی توانم کسی را که به او لبخند نزده ام از ته دل دوست داشته باشم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
چشامو وقتی تو بهشون نگاه میکنی دوست دارم ، اسممو وقتی دوست دارم که تو صداش میکنی ، قلبمو وقتی دوست دارم که تو دوسش داشته باشی ، زندگیم رو وقتی دوست دارم که تو توش هستی .
(فرستنده : نگار)
قلم در انتهای خواهش پرسه می زند و من در ابتدای سازش منتظرم ، ما هر دو به یک چیز می اندیشیم ، چراغ های رابطه خاموشند ، یکی باید سلامش را برافروزد تا دیگری دروداش را بیفروزد ، به امید آنکه روشن شوند چراغهای رابطه .
(فرستنده : جاسم دمور از بستک)
سرم خاک کف پای رفیق است ، دلم مجنون صحرای رفیق است ، بهشت ارزانی خوبان عالم ، بهشت من تماشای رفیق است .
(فرستنده : تنهاترین تنها)
آنقدر رنج کشیدم ز جهان پیر شدم ، صورتم گرچه جوان است ولی پیر شدم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
اینو بدون که اگه کسی وارد زندگیت شد و گذاشتو رفت علاوه بر اینکه یه خاطره به جا می ذاره می تونه یه تجربه هم به جا بذاره ، پس سعی کن خاطره های خوب و تجربه های مفید رو به خاطر بسپاری ، دوست داشته باش تا دوستت داشته باشند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
فاصله تابش خود را بر دیگران تنظیم کن ، خداوند خورشید را در جایی نهاد که گرم کند ولی نسوزاند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
جز توکل بر خدا ، سرمایه ای در کار نیست ، هرکه را باشد توکل ، کار او دشوار نیست .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
با دل عاشق بد نکن ، ای آدم نا مهربون ، سنگدل و بی وفا نشو ، یه دل داری اینم نشون .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
ای کاش زندگی مثل فوتبال بود ، که خوشی را پاس ، جدایی را شوت ، بی وفایی را فول ، غم را آفساید و محبت را گل می کردیم .
(فرستنده : سعید از داراب)
هرکی دلتو شکوند صداشو در نیار ، یه روز دلش میشکنه صداش در میاد .
(فرستنده : حسین حیدری)
عشق را دوست دارم ولی نه در قفس ، بوس را دوست دارم نه در هوس ، تو را دوست دارم تا آخرین نفس .
(فرستنده : علی حیدری از غزنین)
مهم این نیست که قطره باشی یا اقیانوس ، مهم این است که آسمان در تو منعکس شود .
(فرستنده : سمیرا از اصفهان)
اگرچه دوری ز اینجا ، تو یعنی اوج زیبایی ، کنارم هستی و هر شب به خوابم باز می آیی ، اگر هرگز نمی خوابند دو چشم سرخ و نمناکم ، اگر در فکر چشمانت شکسته قلب نمناکم ، ولی یادم نخواهد رفت ، که یاد تو هنوز اینجاست ، میان سایه روشن ها ، دل شیدایی من تنهاست ، نباید زود می رفتی و تنها کوچ می کردی .
(فرستنده : آبس)
نگاهت چشمه ساری است که مرا با خود به رویا می برد ، لبانم که از خستگی و سنگینی سکوت تکیه بر هم داده اند ، تا غروب مهربانی عشق تو را سجده می کنند .
(فرستنده : حامد سراوانی از سیستان و بلوچستان)
دریا هرچه دور شود ساحل باز هم کنار دریا می ماند ، ساحلتم دریای من .
(فرستنده : هومن)
به نام ستاره ی شب تاریکم ، یک شب خوب تو آسمون ، یک ستاره چشمک زنون ، خندید و گفت کنارتم تا آخرش تا پای جون ، ستاره ی قشنگی بود آروم و ناز و مهربون ، ستاره شد عشق منو منم شدم عاشق اون ، اما زیاد طول نکشید عشق منو ستاره جون ، ماهه اومد ستاره رو دزدید و برد نا مهربون ، ستاره رفت با رفتنش منم شدم بی هم زبون ، حالا شبا به یاد اون چشم میدوزم به آسمون .
(فرستنده : سمیرا)
اگر در زندگی ناگاه یکی از سیم های سازت پاره شد آهنگ زندگی را آنچنان ادامه بده که هیچ کس نداند بر تو چه گذشت .
(فرستنده : عبدالعزیز لیمویی از هنگویه)
همیشه تلخ ترین خاطرات زندگی را از کسی تجربه می کنیم که شیرین ترین خاطرات را با وی داشتیم .
(فرستنده : عبدالعزیز لیمویی از هنگویه)
خیلی سخته که روز تولدت همه بهت تبریک بگن ، جز اونی که فکر می کنی به خاطرش زنده ای .
(فرستنده : مجتبی از کاشان)
اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه ای را بالا ببری . (دکتر علی شریعتی)
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
زندگی را دور بزن و آنگاه که بر تارک بلندترین قله ها رسیدی ، لبخند خود را نثار تمام سنگریزه هایی کن که پایت را خراشیدند .
(فرستنده : آبس)
در خلوت تنهایی ام ، حضور مبهمت و تصویر گنگ نگاهت مرهمی است بر دردهای کهنه دلم ، بی تو ، شبهایم ، بدون شبگرد عشق ، مرگ بارترین شبهاست .
(فرستنده : مریم حسن تراب از بابل)
چنان کاری غمت با قلب من کرد ، که موج زلزله با ارگ بم کرد .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
به دریایی گرفتارم که موجش عالمی دارد ، که من با دل و دریا و موجش عالمی دارم .
(فرستنده : مجتبی از کاشان) برای مریمم .
به سه چیز تکیه نکن ، غرور ، دروغ و عشق ، آدم با غرور می تازد ، با دروغ می بازد و با عشق می میرد . (دکتر علی شریعتی)
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
دو تراژدی دردناک در زندگی وجود دارد ، یکی اینکه در عشقت ناکام شوی و دیگر اینکه به وصال عشقت برسی .
(فرستنده : میثم مزروعی)
سخت است هنگام وداع ، آنگاه که در می یابی چشمانی که در حال عبور است ، پاره ای از وجود تو را نیز با خود خواهد برد .
(فرستنده : میثم مزروعی)
آدم ها در دو حالت همدیگر را ترک می کنند ، اول اینکه احساس کنند کسی دوستشون نداره و دوم اینکه احساس کنند یکی خیلی دوستشون داره .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
اگر کسی را دوست داری ، به او بگو ، زیرا قلبها معمولا با کلماتی که ناگفته می مانند ، می شکنند . (جرج آلن)
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
سعی کن مثل خورشید زیاد نور ندی ، چون همه از نورت استفاده می کنن ولی اصلا نگات نمی کنن ، سعی کن مثل ستاره کم نور بدی تا همه تو خلوت شباشون دنبالت بگردن .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
انسان بودن یعنی اینکه وقتی با کسی مشتاقانه کوهی رو بالا رفتی اما رو قله حس کردی که ازش بی نیاز شدی یادت نره که اون پایین چقدر بهش نیاز داشتی .
(فرستنده : نگار از کرمانشاه)
ای همه هستی من از دنیا و سرنوشت ، قد تموم هستی و سرنوشت های آدمای دنیا دوست دارم .
(فرستنده : هومن)
کاش قلب ها وسعت می گرفت ، شمع با پروانه الفت می گرفت ، کاش توی جاده ی زندگی ، خنده هم از گریه سبقت می گرفت .
(فرستنده : هومن)
گاهی وقتا زندگی کردن پرنده ها توی قفس از هر کاری بهتره ، به شرطی که اون پرنده تو باشی و اون قفس دل یارت .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
میروم دیگر شما یادم کنید ، من که رفتم این غزل ها را شما دفتر کنید ، ، میروم تا دل نبندم دل به خوبی هایتان ، باز هم دل بستم و زخمی شدم ، باور کنید .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
افتخار در خشک کردن اشک است ، نه در جاری کردن آن .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
اکثر ما نه به خاطر یافتن فردی کامل ، بلکه به خاطر کامل دیدن یک فرد نا کامل عاشق می شویم که از پیله ی تنهایی خود رها شویم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
ز غمت پیر شدم زوق شکفتن ندارم ، به خدا دوست دارم جرات گفتن ندارم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
چه خوب بود همه ی آدم ها می فهمیدند قبل از اینکه فسیل شوند به هم محبت کنند .
(فرستنده : سمیرا)
انتظار سخت است و فراموش کردن هم سخت ، اما اینکه ندانی باید انتظار بکشی یا فراموش کنی از همه سخت تر است .
(فرستنده : سمیرا)
وقتی بدانم که یک لحظه به یادم هستی ، تمام عمرم را فدای اون یه لحظه می کنم .
(فرستنده : هومن)
گل اگر خار نداشت ، دل اگر بی غم بود ، اگر از بهر پرستو قفسی تنگ نبود ، اسارت قهر آشتی همه بی معنا بود .
(فرستنده : آبس)
ندارم دیگر امیدی به پرواز ، خدا داند ندارم شوق پرواز ، من آن صیدم اسیر پنجه باز ، دلم افسرده و بالم شکسته .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
آن شب که شد زندگی ما آغاز ، آغاز شد افسانه ی این سوز و گداز ، دادند به ما دلی گفتند بسوز ، دیدند که سوختیم گفتند بساز .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
من چیستم ؟ لبخند پر ملامت پاییزی غروب در جستجوی شب که یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات ، گمنام و بی نشان در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد ، آدمی را همواره در پی گمشده اش ، ملتهبانه به هر سو می کشاند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
مهربانی جاده ای است که هرچه پیش می روند ، خطرناک تر می گررد .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
عشق یک واژه ی زلال است ، تو باید باشی ، قلب من زیر سوال است ، تو باید باشی ، فال حافظ زدم آن رند غزل خوان هم گفت ، زندگی بی تو محال است ، تو باید باشی .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
شب شکست ، پیمان شکست ، عهدی شکست ، قلبی شکست ، از شکست هر شکستی بر دلم آهی نشست .
(فرستنده : محمد محمدی فر از شوشتر)
همیشه نگاهی را باور کن که وقتی از آن دور شدی ، در انتظارت بماند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
اگر تمام شب را برای از دست دادن خورشید اشک بریزی ، لذت دیدن ستاره ها رو هم از دست میدهی .
(فرستنده : هومن)
گوش کن با لب خاموش سخن می گوییم ، پاسخم گو به نگاهی که میان من و توست ، گرچه در خلوت دل ما کسی نرسید ، همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست .
(فرستنده : فرزانه)
راست است که صاحبان دل های حساس نمی روند ، بی هنگام ناپدید می شوند .
(فرستنده : فرزانه)
وجود نازنینت تکیه گاهی است برای بودنم ، برقرار باش تا هرگز بی قرار نباشم .
(فرستنده : فرزانه)
ماه من ، گاهی میرنجانمت ،ببخش ، کسوف تقدیر است .
(فرستنده : **۰۹۳۵۲۳۷۹۱)
در خوشبختی دوستانمان ما را می شناسند ، در بدبختی ما دشمنانمان را می شناسیم .
(فرستنده : سمیرا رحیمی از اصفهان) عشق من دوستت دارم .
گفتی که می بوسم تو را ، گفتی تمنا می کنم ، گفتی اگر بیند کسی ، گفتم که حاشا می کنم ، گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقیب آید ز در ، گفتم که افسون گری او را ز سر وا می کنم ، گفتی که تلخی های می گر ناگوار افتد مرا ، گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم ، گفتی چه می بینی بگو در چشم چون آیینه ام ، گفتم که من خود را در او عریان تماشا می کنم ، گفتی که از بی طاقتی دل قصد یغما می کند ، گفتم که با یغماگران باری مدارا می کنم ، گفتی که پیوند تو را با نقد و هستی می خرم ، گفتم که ارزان تر از این من با تو سودا می کنم ، گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گویم برو ، گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم ، گفتی اگر از پای خود زنجیر عشقت وا کنم ، گفتم ز تو دیوانه تر دانی که پیدا می کنم .
(فرستنده : امید)
خدایا عاشقان را غم مده ، شکرانه اش با من .
(فرستنده : امید)
بنویس با خط الماس رو تن نازک شیشه ، که بدون نور چشمات شب من سحر نمیشه .
(فرستنده : امید از گناوه)
دلشوره اگر هست تویی تو ، صد خاطره در محفل من هست تویی تو ، غیر از تو کسی در دل من جای نداره ، یک دوست اگر حاصل من هست تویی تو .
(فرستنده : آبس)
دادگاه عشق دادگاه بی عدالتی است که انسان را به خاطر دوست داشتن محکوم می کند .
(فرستنده : آبس)
به وفا نمودن خود ز جفات باز دارم ، به جفا نمودن تو ز وفات برنگردم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
در جوانی غصه خوردم هیچ کس یادم نکرد ، در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد ، آتش عشقت چنان از زندگی سیرم بکرد ، آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
هر چی عشقه با نگینش ، هر چی خوبه بهترینش ، آسمونا با زمینش ، تقدیم تو باد بهترینم .
(فرستنده : غریبه ی آشنا)
من اگر عشق به دادم نرسد می شکنم ، زیر این چرخ کبود ، زیر این سلطه ی سنگین سکوت ، اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
هر دو بالم را شکستی باورم را پس بده ، مانده خالی خالی هستی ام را پس بده ، دفتر شهر را پر پر کن اما خوب من ، اشک های بیت بیت دفترم را پس بده .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
زنده باد آن کس که گاهی یادی از ما می کند ، از خجالت ما غریبان را غرق دریا می کند ، حال ما می پرسد و از مهربانی های خود ، این دل رنجور ما را عطر گل ها می کند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
شاید نشود به گذشته بازگشت و یک آغاز زیبا ساخت ، ولی می شود هم اکنون آغاز کرد و یک پایان زیبا ساخت .
(فرستنده : آبس)
اگر کلید قلبی را نداری قفلش نکن ، اگر خداحافظی در کار است سلام نکن ، اگر دستی را گرفتی رهایش نکن .
(فرستنده : آبس)
آنجا که چشمان مشتاقی برایت اشک می ریزد ، زندگی به رنج کشیدنش می ارزد .
(فرستنده : محرم راز)
ز تمام بودنی ها تو فقط از آن من باش ، که به غیر با تو بودن دلم آرزو ندارد .
(فرستنده : محرم راز)
در پاسخ نامه ام گل یخ دادی ، هر بار مرا وعده ی دوزخ دادی ، یک بار برو کلاس خیاطی عشق ، شاید که خدا کرد و به ما نخ دادی .
(فرستنده : فری از ارومیه)
در روزهای بارانی چترت و در روزهای آفتابی عینکت میشم تا از دست آسمان ناراحت نشی .
(فرستنده : فری) تقدیم به لیلی .
دو تا گل بگیر دستت ، هر کدومو بگیر تو به دستت ، اما من گل وسطی رو دوست دارم .
(فرستنده : علی میری از اندیمشک)
همیشه عاشق کسی باش که تو رو تو ساده ترین لباس به همه نشون بده و بگه این دنیای منه .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
اگر گل بودم تقدیم وجودت میشدم ، اگر تار بودم آهنگ دوست داشتن را مینواختم ، اگر باران بودم آنقدر می باریدم تا غمهایت را بشویم ، دریغا که نه گلم ، نه تارم و نه بارانم ، ولی هر چه باشم و هر کجا باشم بیادتم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
به کدامین کتاب مقدس سوگند بخورم که از یاد عاشق واقعی ات نخواهی رفت ، حتی اگر تو را به آخرین صفحات تاریخ تبعید کرده باشند .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
غروب آخر شعرم پر از آرامش دریاست ، و من امشب قسم خوردم تو را هرگز نرنجانم .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
باران را دوست دارم ، چون بی هیچ چشم داشتی به زمین می آید ، این فاصله را با تمام عشق طی می کند تا به ما اهالی خاک نوید تازگی و آبادانی بدهد .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره ، وقتی نا امید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی ، وقتی ساکت شدی به یاد بیار کسی رو که به شنیدن صدای تو محتاجه .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
در مکتب ما رسم فراموشی نیست ، در مسلک ما عشق هم آغوشی نیست ، مهر تو اگر به هستی ما افتد ، هرگز به سرش خیال خاموشی نیست .
(فرستنده : موسی کرمی از بندر کنگان)
عشق مثل یه گنجشک می مونه ، اگه محکم بگیریش می میره ، اگه شل بگیریش می پره ، پس سعی کن یه طوری بگیریش که آروم تو دستات خوابش ببره .
(فرستنده : مجتبی از کاشان)
بیا ای ساقی میخانه ی عشق ، مرا پر کن از پیمانه ی عشق ، گل مریم فدای رنگ و رویت ، نصیبم کی شود دیدار رویت .
(فرستنده : مجتبی از کاشان)
به خاطر عشق خودت زنده نباش ، به خاطر کسی زنده باش که به عشق تو زنده است .
(فرستنده : فاطمه عسکری از یزد)
امروز قلبم درد گرفته بود ، فکر کنم تپل شدی جات تنگ شده .
(فرستنده : حنانه پورحسن از کرج)
از این به بعد تو زندگیم همه چی پر ، روزهای بی تو پر ، دلتنگیم پر ، شکستن دل پر ، جز تو همه پر ، نازنینم فقط تو نپر .
(فرستنده : ناشناس)
گر دارم دلی آن را فدای دوست می سازم ، در اوج بی کسی تنها به لطف دوست می سازم .
(فرستنده : ناشناس)
قطره بارون ممکنه کوچک دیده بشه ، اما یک گل تشنه همیشه منتظر باریدنشه .
(فرستنده : ناشناس)
تنها برنامه ای که دیدنش آرزوی ماست ، پخش زنده ی نگاه شماست .
(فرستنده : ناشناس)
عادتم داده خیال تو که تنها نشوم ، یاد من هم نکنی باز به یادت باشم .
(فرستنده : محرم راز)
امشب ز غمت میان خون خواهم خفت ، وز بستر عافیت برون خواهم خفت ، باور نکنی خیال خود را بفرست ، تا در نگرد که بی تو چون خواهم خفت .
(فرستنده : محرم راز)
آن روز هوا هوای بی صبری شد ، خورشید اسیر ظلمت بی جبری شد ، روزی که دلم هوای باریدن داشت ، تا آه کشیدم آسمان ابری شد .
